آقائى بزرگم ، من ترا از نطفه از آبى پست آفريدم ، از سرشتى آن نطفه‌ها بيرون آوردم از زمين پست و مخلوط پس بشرى بود كه من صانع اويم مردمى را ، پس مبارك است چهره‌ى من ، منزه است ساخته‌ى من ، مانند من چيزى نيست ، من زنده‌ى هميشگى غير قابل نابوديم . اى موسى هر گاه مرا ميخوانى بيمناك و ترسان و خاشع باش ، بخاطر من چهره‌ات را به خاك بنه برايم با بهترين اعضايت سجود كن هنگام ايستادن در برابرم دستهايت را بسويم بلند كن هر گاه با من نيايش مىكنى با خشوع نيايش كن با دلى ترسان ، بوسيله توراتم زنده بدار دوران زندگى را ، بنادانان ستايش مرا بياموز ، نعمت‌هايم را برايشان يادآورى كن ، به آنان بگو در گمراهى فرو نرويد مادامى كه آنان در گمراهيند مجازاتم سخت است . اى موسى هر گاه رشته‌ى تو از من جدا شد برشته‌ى غير من پيوند نخواهد شد ، پرستش كن مرا و بايست در برابرم در جايگاه بنده‌ى فقير كوچك ، نفس خويش را محكومش كن زيرا كه سزاوارتر به نكوهش است ، بواسطه كتاب من بر بنى اسرائيل مباهات مكن ، پس كافيست ترا به اين كتاب از حيث اندرز براى دلت و نور دهنده است او سخن رب العالمين است جل و تعالى . اى موسى هر زمان هر چه بخوانى مرا و اميدوار به من باشى و همانا من ترا به زودى بيامرزم بنا بر آنچه كه از طرف تو باشد ، آسمان ، تسبيح مرا مىكند و ترسانست ، فرشتگان از بيم من ترسانند و آزمند ، زمين از روى طمع مرا تسبيح ميگويد ، تمام آفريدگان مرا تسبيح ميكنند در حالى كه در پيشگاه من خوارند بعد ترا سفارش به نماز ميكنم نماز زيرا كه آن نماز از من است بمنزله‌ى مكان براى نماز در پيش من سابقه‌ى قديمى است ، به نماز پيوند كنم آنچه را كه از نماز است زكات است . نزديك كردن از پاكى مال و غذا زيرا كه من نمىپذيرم جز پاك كه اراده